Categorieën
Nieuwsberichten

TTM: Aslastbeperking bemoeilijkt bevoorrading in centrum Utrecht

TLN, Evofenedex, VNO-NCW-midden en Centrummanagement Utrecht zijn ontevreden over de voorgestelde aanpassingen van het ontheffingenbeleid van de gemeente Utrecht. Door aanpassing van het beleid komt winkelbevoorrading in gedrang en wordt er geen rekening gehouden met ontwikkelingen op het gebied van efficiëntie en duurzaamheid.

Op 17 maart 2022 heeft de gemeente Utrecht een voorstel voor aangepaste regels gepubliceerd voor ontheffing op verkeersmaatregelen. Deze aanpassing gaat ook over ontheffing voor zwaar verkeer in het wervengebied in het centrum van de stad. Er wordt door de gemeente een uitbreiding van het gebied met aslastbeperking voorgesteld. In het nieuwe plan behoren ook de toegangswegen voor het wervengebied tot deze zone. Het doel van de aanpassingen is het beschermen van de werfkelders.

De ondernemersverenigingen die samenwerken onder de titel CABU (commissie van advies inzake bevoorradingsaangelegenheden in Utrecht), vinden het beleid van de gemeente te rigoureus. De aslastbeperking wordt gesteld op basis van de norm van de zwakste kelder en de partijen vrezen een glijdende schaal waarbij op een gegeven moment steeds meer beperkingen op goederenvervoer komen te liggen waardoor het bevoorraden van de winkels steeds moeilijker wordt. De CABU ziet daarnaast in het nieuwe ontheffingenbeleid – geen ontheffing tenzij – dat 26 weken in beslag neemt een ontmoedigingsbeleid.

De samenwerkende organisaties maken in een advies aan de gemeente Utrecht bezwaar tegen het ontheffingenbeleid. Uiteraard onderstreept de CABU het belang van het onderhouden van het historisch erfgoed in het centrum, maar maatwerk en bevoorrading moeten wel in de plannen worden meegenomen. De samenwerkende organisaties vragen zich af op welke manier de aslastbeperking tot stand is gekomen en of er rekening is gehouden met efficiëntie en duurzaamheidsontwikkelingen (elektrificatie) in het bevoorradingsverkeer. Het mag niet zo zijn dat innovatieve ontwikkelingen die ook bij ondernemers hoog in het vaandel staan door ontheffingenbeleid wordt tegengewerkt.

Het advies ligt ondertussen bij het college en TLN wacht de reactie af.

Categorieën
Nieuwsberichten

DUIC: Zeven bomen aan de Oudegracht in Utrecht worden gekapt

De gemeente Utrecht gaat zeven bomen langs de oostkant van de Oudegracht laten kappen. De bomen, die tussen de Jansbrug en Viebrug staan, vormen een te groot risico voor onveilige situaties en beschadigen mogelijk het erfgoed.

In het najaar start de gemeente Utrecht met het herstel van de walmuur op dit deel van de Oudegracht. Op deze smalle werf staan negen bomen. Twee van deze bomen staan stabiel, maar van zeven bomen zijn de wortels zo vergroeid met de oude walmuur, dat het risico te groot is dat ze bij het vervangen van de muur instabiel worden en tijdens of na het werk omvallen.

De gemeente schrijft dat ze vind dat bomen bij de Utrechtse werven horen. “Zij dragen bij aan een groene binnenstad, slaan regenwater op in natte perioden en zorgen voor verkoeling in periode van hitte. We willen deze bomen daarom zoveel mogelijk te behouden bij de werkzaamheden die nodig zijn aan de walmuren. Toch lukt dit helaas niet altijd.”

Het is overigens niet de eerste keer dat deze bomen op de kaplijst staan. Dit was ook in 2017 al het geval. Omdat de werkzaamheden aan de wal- en kluismuren in Utrecht vertraagd zijn moet de vergunning nu opnieuw aangevraagd worden.

Nieuwe bomen

Na de werkzaamheden worden zeven nieuwe bomen geplaatst, maar niet allemaal op dit gedeelte van de Oudegracht. “We kijken bij het herplanten waar een boom goede omstandigheden heeft om te groeien. We willen bomen genoeg ruimte geven om mooi en gezond te kunnen groeien, zonder dat ze het erfgoed beschadigen. Omdat er op dit deel van de werf weinig ruimte is, zijn we van plan om hier vier bomen terug te planten. Drie bomen planten we verderop in het wervengebied terug, aan de overkant van de Oudegracht (Eén tussen de Jansbrug en Bakkerbrug en twee tussen de Gaardbrug en Weesbrug).”

Lees het volledige Nieuwsbericht gepubliceerd door:

Categorieën
Nieuwsberichten

DUIC: Utrecht probeert subsidies te krijgen voor het herstel van het wervengebied

Om het herstel van het historische wervengebied in het centrum van Utrecht te betalen, gaat de gemeente aankloppen bij onder meer de Europese Unie, het Rijk en de provincie. Ook wordt gekeken of het project gekoppeld kan worden aan bijvoorbeeld duurzaamheid, om op die manier in aanmerking te komen voor subsidie.

De kosten voor het herstel van het wervengebied worden geschat op zo’n 15 miljoen euro per jaar. Per twaalf maanden wil de gemeente 100 meter muur en 35 kelders herstellen. De volgorde wordt onder meer gebaseerd op urgentie en afspraken met keldereigenaren. Als het project volgens planning verloopt is over 30 jaar het hele gebied hersteld.

De gemeente houdt rekening met overschrijding van de kosten. “Het herstel en beheer van het wervengebied blijft onvoorspelbaar; de bijna 900 jaar oude werven zullen ons blijven verrassen. Gezien de complexiteit, de omvang en de doorlooptijd is het een zekerheid dat het herstel en beheer anders zullen lopen dan op dit moment bekend is”, is te lezen in een brief aan de raad.

Subsidie

De kosten voor het hele project zou uitkomen op ongeveer een half miljard euro. De gemeente onderzoekt momenteel of een deel hiervan betaald kan worden via subsidies. Zo heeft Utrecht het initiatief genomen om samen met 15 andere steden die ook kades in het centrum hebben te gaan lobbyen. Dit wordt onder meer gedaan bij de Europese Unie, Den Haag en de provincie.

Tot slot wordt ook gekeken of het project gekoppeld kan worden aan thema’s als duurzaamheid, klimaatadaptatie en energietransitie om op die manier in aanmerking te komen voor een subsidie.

Lees het volledige Nieuwsbericht gepubliceerd door:

Categorieën
Publicatie Gemeente Utrecht

Raadsbrief Uitvoeringsprogramma Wervengebied 2022-2025



Categorieën
Nieuwsberichten

DUIC: Dit zijn de struikelblokken en oplossingen bij de restauratie van het Utrechtse wervengebied

Ook tijdens deze rondleiding door het Utrechtse wervengebied werd door medewerkers van de gemeente benadrukt dat het herstel complex is en dat veel zaken niet te agenderen zijn. Desalniettemin is er de afgelopen tijd veel veranderd in de werkwijze. Zo zijn onder meer op verschillende plekken sensoren geplaatst waardoor veel eerder afwijkingen boven water komen en daar dus ook sneller op geanticipeerd kan worden. Wervenmeester Gerrit Heenck en programmamanager wervengebied Eelkco van den Boogaard lieten vorige week woensdag een aantal plekken in het historische centrum van de stad zien, die noemenswaardig zijn voor het gehele project en de tussentijdse innovatie.

De rondleiding, waar naast de medewerkers van de gemeente ook een handjevol journalisten bij aanwezig was, begon op de Choorstraat. Bovengronds was daar niets opmerkelijks te zien, maar onder de klinkers en de verschillende panden ligt volgens Van den Boogaard een labyrint aan kelders. “Het gaat in totaal om zo’n dertig kelders. Deze liggen niet netjes naast elkaar, maar kriskras door elkaar. Sommige liggen dwars, andere weer recht en weer andere zijn in de loop der tijd opgesplitst door een muurtje. Dit laat duidelijk een van de problemen zien waar ze tijdens de werkzaamheden tegenaan lopen. Want van wie zijn deze kelders? Is dat de gemeente of zijn dat de eigenaren van de panden?”

En dit probleem speelt op veel meer plekken. In 1948 verkeerde het hele wervengebied namelijk in zeer slechte staat en veel bouwwerken stonden destijds op instorten. De gemeente is toen eigenaar geworden van alle muren, omdat dit de restauratie makkelijker zou maken. Het voordeel daarvan was dat er veel is opgeknapt, maar het nadeel is dat er tot op de dag van vandaag verwarrende eigendomsverhoudingen zijn.

Waterspuwers

Even verderop, langs de Oudegracht ter hoogte van de Lichte Gaard, zijn twee mannen bezig om de middeleeuwse waterspuwers schoon te maken. Dit systeem moet ervoor zorgen dat het regenwater, dat door de klinkers sijpelt, niet de onderliggende werfkelders in loopt, maar naar buiten wordt begeleid. Een van de mannen laat een spuwer zien waar in de loop der tijd veel aanslag van onder meer roest, zand en vegetatie aan vast is komen zitten. Met een krabbertje haalt hij dit vervolgens makkelijk weg. De volgende spuwer is ogenschijnlijk schoon, maar dit betekent in veel gevallen juist dat er iets verderop in de pijp een verstopping zit. Met een slang, waarmee hij water onder grote druk de leiding inspuit, komt alles weer los.

Volgens Heenck zijn er in het historische wervengebied in Utrecht ongeveer 1.100 van dit soort spuwers. “In 2014 hebben we ze allemaal voor het laatst gereinigd en het idee was destijds om dit iedere tien jaar te doen. In de tussentijd hebben we veel meldingen gekregen van keldereigenaren over verstoppingen en wateroverlast. Daarom hebben we besloten om de spuwers eerder dan gepland weer schoon te maken. We gaan dit vervolgens evalueren en bepalen wanneer we de volgende schoonmaakronde moeten organiseren.”

Proactief

Heenck zegt dat dit een goed voorbeeld is van hoe de gemeente in de hele aanpak van het wervengebied te werk gaat. “In plaats van een reactief beleid hanteren we een proactief beleid. Dit doen we dus niet alleen bij de waterspuwers, maar bij elk onderdeel van het project.”

Het deel van de Oudegracht waar woensdagochtend de spuwers werden schoongemaakt, is eerder al opgeknapt. Zo zijn onder andere de kademuren vernieuwd, maar een plekje is bewust overgeslagen. Langs een grote plataan die op de werf staat is de muur namelijk niet opgeknapt. Van den Boogaard: “Als we dat wel hadden gedaan was de boom omgevallen. We hebben ervoor gekozen om een versteviging langs de muur aan te brengen en als de plataan op een gegeven moment, vanwege bijvoorbeeld ouderdom, toch het veld moet ruimen, knappen we ook dit deel van de muur op. Deze manier is misschien wel iets duurder, maar het geeft wel aan dat we veel waarde hechten aan deze oude bomen.”

Beleggers

Terwijl het groepje verder liep langs de Oudegracht, nodigde kunstenaar en bewoner van een werfkelder Kees Wennekendonk ons uit in zijn woning. Hij uitte zijn zorgen over de vele panden, en daarmee ook de vele werfkelders, die in handen zijn van beleggers. “Het is zo dat de eigenaar een deel van het bedrag van de renovatie zelf moet betalen, de rest betaalt de gemeente. Deze beleggers zien alles als een dossier en zij zijn alleen maar bezig met winst maken. Ik vermoed en vrees dat zij niet zomaar een groot bedrag willen betalen voor de restauratie, ik merk dat ook aan de eigenaar van mijn kelder. We moeten een truc verzinnen om ook deze eigenaren over de streep te trekken.”

En die truc is er ook wel volgens Van den Boogaard. “Zolang er geen onveilige situaties ontstaan en het erfgoed niet wordt aangetast kunnen eigenaren niet gedwongen worden, maar we doen wel een beroep op deze mensen.” Zodra het bijvoorbeeld wel onveilig wordt ontstaat er een andere situatie, waarin eigenaren wel gedwongen kunnen worden om voor de renovatie te betalen. Ondanks dit gegeven kan het voor het project wel belemmeringen veroorzaken wanneer een eigenaar weigert mee te werken. De gemeente wil namelijk minimaal dertig kelders per jaar aanpakken en het liefst wordt dat in blokken gedaan, zodat bijvoorbeeld het verkeer zo min mogelijk hinder van het werk ondervindt.

Ponton

De rondleiding eindigde aan de Oudegracht vlakbij de Bakkerbrug. Op deze plek is goed te zien dat ook de aannemer de manier van werken op het wervengebied moet aanpassen. Van de Boogaard: “Ze hebben speciaal voor deze locatie een ponton ontwikkeld dat op maat is gemaakt, onder de bruggen door kan varen en niet kapseist zodra de kraan zwaar materieel optilt. Daar komt nog bij dat het ponton binnenkort een elektrische aandrijving krijgt.”

Ongeveer een jaar geleden werd bekend dat de renovatie van het gehele wervengebied tussen de 450 en 550 miljoen euro zou gaan kosten. In de jaren daarvoor was er al zo’n 50 miljoen euro uitgegeven aan het erfgoed, maar na kritiek op de werkwijze van de gemeente werd het project uitgebreid. Er werd besloten om het project veel groter te maken. Niet alleen de wal- en kluismuren zouden worden aangepakt, ook de aangrenzende werfkelders en andere bouwwerken. Alles om ervoor te zorgen dat het erfgoed behouden blijft.

Lees het volledige Nieuwsbericht gepubliceerd door:

Categorieën
Nieuwsberichten

AD: Na kilometers kademuur wachten ruim 900 kelders in de Utrecht op herstel (en dat is een hele puzzel)

Kilometers kademuur zijn hersteld. Maar het werk in het wervengebied in de Utrechtse binnenstad is nog lang niet klaar. Met het waterdicht maken en herstellen van schade aan negenhonderd werf- en straatkelders moet nog worden begonnen.

Het middeleeuwse havencomplex – met de voormalige laad- en losplaatsen voor schepen en kelders die onder de straat doorlopen naar huiskelders van statige panden – is sinds begin dit jaar de werkplek van Gerrit Heenck. De 41-jarige Heenck is door de gemeente aangesteld als ‘wervenmeester’. Hij moet ervoor zorgen dat klachten en problemen van bewoners niet tussen wal en schip vallen. 

Het aanstellen van een wervenmeester was een van de adviezen van een commissie van wijzen, nadat het werk aan het wervengebied door fouten en onverwachte tegenslagen stil was komen te liggen. Dat een deel van de grachtenbewoners hem met wantrouwen tegemoet treedt, begrijpt Heenck wel. ,,Er is in het verleden het nodige misgegaan.’’ 

‘Complexe puzzel’

Bewoners voelden zich niet gehoord door de gemeente. Zorgen over scheuren en plafonds en muren van hun werfkelders, als gevolg van zwaar verkeer en werk aan de kademuren, werden volgens hen niet serieus genomen. Over de verdeling van de kosten van het waterdicht maken of herstellen van scheuren konden gemeente en bewoners het niets eens worden. 

Wervenmeester Heenck noemt het werk een ‘complexe puzzel’. ,,Het wervengebied is eeuwen oud. Achter elke steen kan een verrassing zitten. Ik hou wel van de complexiteit.’’ 

Smalle bruggen

Het herstel van de kademuren is een klus van de Beens Groep uit Genemuiden en aannemersbedrijf Damsteegt uit Meerkerk. Het werk gebeurt vanaf het water, om vervoer van materieel over de straten met de oude kelders te voorkomen. Het ponton is op maat gemaakt, zodat het onder de smalle bruggen door past en ook de afvalboot er langs kan. 

Van de 4 kilometer walmuur is ruim 3 kilometer hersteld. Van de 1,3 kilometer kluismuur (de buitenmuur van een kelder die aan het water grenst) is 200 meter klaar. Maar na de kilometers muur wacht een nog veel grotere klus. De gemeente heeft 945 kelders geïnventariseerd, die in meer of mindere mate moeten worden hersteld. 

Keukentafelgesprekken

Met de eerste keldereigenaren worden ‘keukentafelgesprekken’ gevoerd over wat er moet gebeuren, en over de verdeling van de kosten. Deze gesprekken verlopen niet altijd even soepel. Bewoners van de Oudegracht en de Kromme Nieuwegracht schortten de samenwerking met de gemeente al eens voor enige tijd op. 

Met bewoners van de Choorstraat steggelt de gemeente over de vraag van wie de kelders onder de straat zijn. Met het advies van de commissie van wijzen in de hand rekent de gemeente de meeste kelders toe aan de pandeigenaren. De eigenaren zien dat anders en dreigden eerder al met een gang naar de rechter. Voorlopig wordt er nog gepraat. Volgens Heenck is de sfeer goed. ,,Iedereen is trots op het gebied, het zijn open en oprechte gesprekken en de noodzaak tot actie wordt als een gezamenlijke verantwoordelijkheid gevoeld.’’

De kosten van het wervengebied (wal- en kluismuren en werf- en straatkelders) worden geraamd op 450 tot 500 miljoen euro. Het werk is daarmee duurder dan de omvangrijke restauratie van de Domtoren die gaande is. Voordat de laatste kelder is aangepakt, verwacht de gemeente ongeveer dertig jaar verder te zijn.

Lees het volledige Nieuwsbericht gepubliceerd door:

Categorieën
Nieuwsberichten

Binnenstadskrant: Alle werfkelders komen weer aan de beurt

De laag waarmee werfkelders zo’n 30 jaar geleden waterdicht werden gemaakt, is inmiddels aan vervanging toe. Het zwarte spul dat bovenop het gewelf werd aangebracht, bitumen, is zo langzamerhand op.

Dat vertelt Eelko van den Boogaard, programmamanager herstel wervengebied, tijdens een rondleiding voor de pers langs werven en kelders. Zo’n 500 van de ruim 700 toen bekende kelders zijn in de jaren 90 waterdicht gemaakt. De kelders lagen in hun blootje: je keek recht op de bolling en zag de leidingen lopen.

Ook werd toen de gevel van de werfkelder – vaak een voorzetmuur omdat de kelders in de middeleeuwen een open tunnelverbinding vormden met de werf – aan de kelder gehecht. Een deel van de eigenaren deed niet mee. Bijvoorbeeld omdat ze tegen de kosten – zo’n 6000 tot 8000 gulden – opzagen. Bij een aantal van hen is de kelder inmiddels een vergiet.

Net een riool
Maar er zijn nog andere redenen voor lekkage in de werfkelders. Eenvoudig te verhelpen: spuwers die niet goed werken. Die zouden regenwater dat tussen de straatstenen doorzakt tussen de gewelven door moeten afvoeren en dan langs de muur op de werf lozen.

Momenteel maken mannen de spuwers onder Dille & Kamille schoon. Er komen ladingen troep uit. ‘Het lijkt wel een riool’, zegt één van hen. Tot nu toe maakte de gemeente elke tien jaar de 1100-1200 spuwers schoon. Maar dat blijkt in de praktijk te weinig, vertelt wervenmeester Gerrit Heenck. ‘Er groeien planten in de afvoer, soms zelfs boompjes.’ Mogelijk is de schoonmaak eens in de drie tot vijf jaar nodig. Die gebeurt sowieso op afroep.

Camerabewaking
In een aantal werfkelders lekt het omdat scheuren zijn ontstaan door verzakking. Het zware verkeer dat over de grachten reed, heeft er soms de gewelven ontzet. Inmiddels handhaaft de gemeente strenger op trucks met een (verboden) aslast boven de 2 ton in het wervengebied. En er kwamen paaltjes die te brede – en dus te zware – auto’s de doorgang belemmeren.

Utrecht wil ook camerabewaking invoeren op de grachten. Dan scant de camera het kenteken van een naderende auto en krijgt direct de aslast ervan door. Is die te hoog, dan kan een boa meteen bekeuren. Het duurt echter nog wel twee jaar voordat dit plan werkelijkheid wordt. Diverse instanties moeten dit goedkeuren, waaronder het Openbaar Ministerie. 

Geen dwang
Het boterde/botert niet altijd tussen de gemeente en de keldereigenaren. Dat zit ‘m in de verantwoordelijkheid – lekt de kelder doordat de eigenaar geen onderhoud pleegde of doordat de gemeente te lang zwaar verkeer toeliet? Ook steggelen beide partijen over de financiering van de klus. Doorgaans gaat dat 50-50 bij het stabiliseren, het repareren en het waterdicht maken.

Maar als de eigenaar niet wil meewerken, staat de gemeente met lege handen. ‘We kunnen niemand dwingen’, zegt Van den Boogaard. ‘Dat lukt alleen bij een onveilige situatie of mogelijke schade aan het erfgoed. In de negen gevallen dat er ‘iets’ met de constructie is, voeren we elk half jaar een inspectie uit.’

De komende 30 jaar moeten alle ruim 900 kelders (de afgelopen periode zijn nog zo’n 200 onbekende kelders in kaart gebracht) opgeknapt worden. Dat zijn er dus zo’n 30 per jaar. Dat gebeurt in volgorde van noodzaak. De planning beslaat steeds een tijdvak van 3 tot 4 jaar.

Het herstel van de werven zelf is technisch lastig: aannemer Beens heeft voor deze klus een ponton laten bouwen. De ponton kan de zware machines dragen en kan onder de bruggen door. Van daaraf gaan duikers ook het water in. 

Andere werkwijze
De gemeente is ooit ambitieus begonnen met herstel van het wervengebied, maar moest dat werk staken omdat het te complex bleek en te duur werd. Een commissie van wijzen adviseerde een andere aanpak. Utrecht zegt nu meer rekening te houden met de bewoners/eigenaren.

De herstelwerkzaamheden aan de werf(kelders) worden nauwgezet gemonitord: wat betekent dit voor het grondwaterpeil? Zorgen de trillingen voor meer scheuren? ‘We leggen het werk stil als de metingen op één van die vlakken verkeerd uitslaan’, vertelt Van den Boogaard.

Of noodgedwongen als één van de buren schade denkt te constateren en een rechtszaak aanspant. Daarom is het steeds onzeker of de planning gehaald wordt. Maar ook of de werkzaamheden binnen de begroting blijven. Van den Boogaard: ‘Tot nu toe is dat gelukt, maar of dat zo blijft is niet te garanderen.’

Hij verwacht minder dan voorheen verrast te worden. ‘We werken nu van gevel tot gevel; daardoor zie je het eerder als iets mis is.’ Nog een wijziging: ze doen slechts 50 meter per keer. ‘De stad wordt steeds intensiever gebruikt. We kunnen nu echt niet een heel stuk gracht maandenlang openleggen.’

Lees het volledige Nieuwsbericht gepubliceerd door:

Categorieën
Nieuwsberichten

RTV Utrecht: Alle 1100 waterspuwers in Utrecht krijgen een grote opknapbeurt

In Utrecht is een wervenmeester in het leven geroepen om het project-wervengebied in goede banen te leiden. Het controleren en repareren van de 1100 waterspuwers in het wervengebied is daar onderdeel van. De gootjes die het water van de weg naar de werf leiden zijn verstopt en als er niet op tijd wordt ingegrepen kunnen de werfkelders onder water komen te staan.

De waterspuwers zitten er al 900 jaar en ze zijn in 2014 voor het laatst gecontroleerd en schoongemaakt. Inmiddels zijn ze verstopt geraakt en loopt het water niet meer lekker door. “Er kan vervuiling inkomen zoals algengroei, daar kan blad bij komen, als er blad in ligt komen daar weer plantjes in, die plantjes kunnen boompjes worden en vervolgens raakt de hele buis verstopt waardoor het water simpelweg niet meer afgevoerd wordt”, aldus Gerrit Heenck de wervenmeester van het gebied. Onderhoud is noodzakelijk. “Anders kunnen er waterproblemen ontstaan: op straat, maar ook in de kelders.”

Andere problemen

Niet alleen de spuwers vragen om onderhoud, er is meer aan de hand. “Het natuurlijk een heel complex systeem, het wervengebied. Je hebt te maken met verschillende muren; werfmuren, walmuren en met de bomen die op de werf staan. Bij de bomen spelen zaken rondom wortelopdruk. Stenen worden omhoog gedrukt door boomwortels en om de werven toegankelijk te houden gaan we die locaties bekijken en de stenen weer op hun plaats leggen. De komende dertig jaar wordt eigenlijk het hele wervengebied grootschalig aangepakt.” 

Wervengebied

Wervenmeester Gerrit Heenck loopt vijf dagen per week rond in het wervengebied. Hij is het eerste aanspreekpunt en daarmee de schakel tussen bewoners, ondernemers en de gemeente om alle zaken die in het wervengebied spelen te agenderen. Het zijn van wervenmeester is een unieke functie. Voor zover Heenck weet, is hij de enige wervenmeester in de wereld. Heenck heeft ervaring in het vakgebied. Jarenlang zat hij in de bouw en herstel van kelders, muren en bruggen. En omdat het agenderen van complexe problemen in het wervengebied in het verleden best wat tumult heeft veroorzaakt, heeft de gemeente besloten om deze post door Heenck te laten bekleden.

Miljoenen euro’s

De gemeente heeft veel geld uitgetrokken voor het herstel en beheer van het wervengebied. Eelko van den Boogaard, programmamanager van het wervengebied vertelt dat het budget alles bij elkaar tussen de 450 en 550 miljoen euro gaat kosten. “We weten niet hoe veel het precies wordt, want dat hangt heel erg af van wat we tegen gaan komen. Achter iedere steen die we eruit halen zit een verrassing, dus het kan meevallen, het kan ook tegen vallen, maar op basis van ervaring-gegevens hebben we dit nu zo geraamd.”Het opknappen van de waterspuwers en het opnieuw bestraten van de stenen duurt nog tot eind juni, en is nog maar de eerste fase van een veel langer durend project.

Lees het volledige Nieuwsbericht gepubliceerd door:

Categorieën
Publicatie Gemeente Utrecht

Voortgangsrapportage Programma Wervengebied

Het projectteam Werven presenteert een voortgangsrapportage

Categorieën
Publicatie Gemeente Utrecht

Raadsbrief Ontheffingsbeleid te zwaar verkeer wervengebied