Categorieën
Nieuwsberichten

Geen vertrouwen bij keldereigenaren in overleg met Utrecht over wervenherstel: ‘Elk voorstel van ons wordt afgewezen’

Het vertrouwen in de gemeente Utrecht is weer ver te zoeken bij veel eigenaren van de werfkelders in de stad. Al jarenlang wordt gesteggeld over wie het herstel van die kelders moet gaan betalen. Het overleg tussen bewoners en gemeente verloopt zo moeizaam dat keldereigenaren dreigen met rechtszaken.

Het wervenstelsel in Utrecht is op veel plekken in slechte staat. Walmuren verzakken, kelders van bewoners lekken en staan in sommige gevallen op instorten. Dat herstel aan de kelders is al lang hard nodig. Zo constateerde de gemeente in 2007 al dat het onderhoud aan de werven beter moest. Inmiddels is het 2022 en zijn er meerdere plannen geschreven en onderzoeken gedaan, maar een overeenkomst tussen keldereigenaren en gemeente over hoe het herstel gaat gebeuren lijkt nog ver weg. Wethouder Rachel Streefland laat via een woordvoerder weten dat er wel gesprekken gaande zijn. “We voeren momenteel tientallen gesprekken met eigenaren om te komen tot individuele overeenkomsten en herstelplannen. Het programmaplan Werk aan de Werf heeft een looptijd van 30 jaar met als doel om in die tijd alle ongeveer 950 kelders te herstellen. Dat is ongeveer 35 per jaar. De gemeente betaalt de kosten daarvan. De eerste plannen worden nu opgesteld.”

Voor dat plan Werk aan de Werf is ruim 400 miljoen euro nodig en een deel van dat geld zal opgaan aan juridische procedures. Daar was voormalig wethouder Kees Diepeveen vorig jaar duidelijk over. “Wij proberen het zo eenvoudig en zo eerlijk mogelijk te doen, zodat we juridische procedures zoveel mogelijk kunnen beperken, maar we kunnen het nooit uitsluiten.”

Vertrouwen

Een aantal jaar geleden spraken bewoners en de gemeente af om nu echt goed naar elkaar te luisteren en gezamenlijk naar een oplossing te zoeken. Het onderlinge vertrouwen was op dat moment tot een dieptepunt gedaald. Die afspraak gaf keldereigenaren toch weer moed dat er nu echt een goeie oplossing zou komen en ook de gemeente zag het positief in. De gemeente zegt nog steeds goed te luisteren naar de bewoners: “Vanzelfsprekend delen keldereigenaren met ons ook hun zorgen en vragen, die ook gaan over gehoord en gezien worden door ons als gemeente. We werken er hard aan om de samenwerking en het vertrouwen te verbeteren en te vergroten, en bouwen daaraan stap voor stap.”

De keldereigenaren aan de Choorstraat denken er anders over. Zij hebben een paar jaar geleden een werkgroep opgericht waar ze ambtenaren van de gemeente ook voor uitnodigden. Keldereigenaar Cees Hilberdink: “Je moet niet met de gemeente in conflict gaan, je moet met de gemeente in conclaaf gaan. Dat betekent dat je met elkaar moet praten en de problemen moet bespreken. En je moet dan ook het gevoel hebben dat je een gezamenlijk probleem hebt.”De bewoners zijn enthousiast na de eerste bijeenkomsten van de werkgroep, maar dan komt de klad er in. Hilberdink: “Er zijn regelmatig wisselingen bij de gemeente en de ambtenaren die in de plaats komen weten van toeten noch blazen. Je kunt de ervaringen die je eerder hebt gedeeld met iemand anders moeilijk overbrengen naar weer iemand anders.”

Van wie zijn de straatkelders

Veel kelders in de Choorstraat zijn met elkaar verbonden. Via deuren onder de panden kun je de kelders onder de straat inlopen en dan kom je in een gangenstelsel dat vol staat met buizen van allerlei voorzieningen, zoals de stadsverwarming en de riolering. In het kadaster kun je normaal gesproken zien wie eigenaar is van welk pand, maar wie eigenaar is van de straatkelders hebben de bewoners er niet in kunnen vinden. Zolang dat onduidelijk blijft kan er niet gesproken worden over de verdeling van de kosten voor het herstel.

Ook hierover zegt de gemeente dat er aan een oplossing wordt gewerkt. “De gemeente heeft een vertegenwoordiging van eigenaren aangeboden samen te laten onderzoeken wie eigenaar is van deze straatkelders. Dat is tot op heden nog niet gelukt.”

De bewoners nemen nu zelf maatregelen om verdere lekkages te voorkomen. Ze hebben op sommige plekken de kelders extra gestut en vangen het water op met emmers dat via de straat de kelders inloopt. Sommige bewoners hebben een pomp geïnstalleerd, zoals Gijsbert Wolleswinkel. “We hebben een installatie gebouwd om het water dat door de straat komt af te voeren naar de riolering, omdat het anders de kelders onder de panden inloopt. Die kelders worden gebruikt voor de voorraad van de winkels.”

Als nu eerst het eigendom wordt vastgesteld komt het vanzelf wel goed denkt Cees Hilberdink. “Het is heel logisch dat wij als goeie buren, want wij beschouwen de straateigenaar dan ook als een buur, wel degelijk aanspreekbaar zijn voor datgene wat we willen doen.” De bewoners geven wel aan dat ze niet willen meebetalen aan het herstel van de kelders onder de straat, omdat ze daar geen eigenaar van zijn.

Of de individuele gesprekken die nu gevoerd worden allemaal goed zullen aflopen is dus nog even de vraag. De keldereigenaren die zichzelf verenigd hebben in de vereniging Keldergewelf hebben al hun ongenoegen geuit over de tijdelijke financiële regeling en dreigen met juridische procedures. Aan een definitieve financiële regeling wordt nog gewerkt.

Lees het volledige Nieuwsbericht gepubliceerd door:

Categorieën
Nieuwsberichten

RTV Utrecht: Docu-serie over Utrechtse werven: ‘Ontroerd van hoe mooi het gebied is’

Camiel van den Boogaard woont al jaren in Utrecht, maar was tijdens het filmen van zijn documentaireserie over de Utrechtse werven verbaasd over de schoonheid van de gracht, de kades en de werfkelders. “Ik was bijna ontroerd van hoe mooi het is.”

Vanaf morgen zendt RTV Utrecht de driedelige serie De werven van Utrecht, leven aan de grachten op televisie uit. De documentairemaker richtte zijn camera op de herstelwerkzaamheden van de kades en sprak bewoners en gebruikers van de werfkelders. “Maar ook mensen die kritiek hebben, bijvoorbeeld comités die zich verzameld hebben om sterker te staan tegen de gemeente.”

Want over die 900 jaar oude werfkelders woedt een stevige strijd tussen eigenaren van de kelders en de gemeente, die weer de baas is over de kades, de gracht en de weg boven de kelders. De werfkelders moeten gerenoveerd worden, grote vraag: wie gaat dat allemaal betalen?

Veel kelders hebben schade. Sommige zijn er zo slecht aan toe dat ze op instorten staan. Van den Boogaard: “De bewoner moet nu aantonen dat het niet de schuld van de bewoners is, zij hadden dat liever andersom gezien.”

Dat die kelders kwetsbaar zijn is niet verwonderlijk. De kelders zijn honderden jaren uit en stammen uit een tijd dat auto- en vrachtverkeer niet bestond. “Het is niet gemaakt voor de moderne tijd. Dat is ook het probleem: het is vaak niet goed gefundeerd, de afwatering is ook niet goed. Het is een kwetsbaar systeem.” Ook vrachtverkeer en auto’s die over de kelders rijden kunnen voor schade zorgen.

In de documentaire valt ook te genieten van de ontroerend mooie werven. “Ze zijn wereldwijd echt uniek”, zegt Van den Boogaard. “Het mooiste vind ik dat je verschillende niveaus hebt. Je kunt over het water varen, je kunt over de werfkade lopen; dan kun je ook hele einden langs het water lopen, en je kan natuurlijk op de straat lopen. Dus je hebt drie niveaus en daar staan ook nog allemaal bomen op. Je kunt het op verschillende manieren en dat is een heel rijk beeld.”

Lees het volledige Nieuwsbericht gepubliceerd door:

Categorieën
Nieuwsberichten

AD: Eigenaren Utrechtse kelders vegen de vloer aan met subsidieregeling: ‘Gemeente wacht honderden rechtszaken’

Met een subsidieregeling van vier miljoen euro dacht wethouder Rachel Streefland (ChristenUnie) de eigenaren van kelders in het wervengebied in Utrecht tegemoet te komen. Niets blijkt minder waar. De keldereigenaren hebben geen goed woord over voor de regeling en voorspellen ‘honderden rechtszaken’.

Het geld is bedoeld voor het onderhoud, herstel en het waterdicht maken van kelders die in de Utrechtse binnenstad vanaf het water onder de straat doorlopen naar woningen. Deze werfkelders zijn onderdeel van het monumentale wervengebied dat de gemeente voor toekomstige generaties wil behouden. Daarnaast kunnen eigenaars van straatkelders die niet aan water grenzen bij de gemeente aankloppen.

Een groot aantal van deze kelders is in slechte staat. De gemeente en keldereigenaren ruziën al langere tijd over de vraag wie de herstelkosten moet betalen. Volgens de eigenaren moet de gemeente hiervoor opdraaien, omdat de schade onder meer is ontstaan door het (zware) verkeer dat over de kelders rijdt.

Wethouder Streefland presenteerde ruim een week geleden een subsidieregeling. De regeling is volgens haar met inbreng van de keldereigenaren tot stand gekomen. Toch zijn die niet tevreden. De eigenaren vinden het onbestaanbaar dat zij tot 50.000 euro ‘simpelweg de helft’ van de kosten moeten betalen.

‘Wie de brokken maakt, moet dokken’

Volgens de eigenaren is de gemeente in de meeste gevallen aansprakelijk voor schade aan de kelders. Het gaat om scheuren en verzakkingen als gevolg van zwaar verkeer, boomwortels of instabiele funderingen van de aangrenzende wal- en kluismuren. Wie de brokken maakt, moet dokken, stellen zij. De gemeente stelt op haar beurt dat het om onderhoud gaat dat een eigenaar nu eenmaal eens in de 35 jaar moet plegen.

De kosten tussen de 50.000 en 250.000 komen voor rekening van de gemeente als de schade aan constructieve gebreken is toe te schrijven. Als de gebreken zijn veroorzaakt door bijvoorbeeld onjuiste verbouwingen, dan betaalt de eigenaar 100 procent van de kosten. Als de kosten niet eenduidig aan de gemeente of eigenaar zijn toe te schrijven, dan betaalt de gemeente 90 procent en de eigenaar 10 procent.

Keldereigenaren, verenigd in de Vereniging Keldergewelf i.o., voelen zich ‘om de tuin geleid’. Ze gingen er na het advies van een Commissie van Wijzen van uit dat de gemeente vrijwel alle kosten voor het herstel van de kelders op zich zou nemen.

Keldergewelf stelt dat honderden keldereigenaren naar de rechter zullen stappen als de gemeente voet bij stuk houdt. ,,Veel juristen hebben al aangegeven dat op basis van alle rapporten, onderzoeken en adviezen de keldereigenaren een sterke zaak hebben’’, stelt de vereniging in een verklaring.

De keldereigenaren hebben ondertussen hun hoop gevestigd op de gemeenteraad. De raad stelde eerder onder meer dat de gemeente in samenspraak met de eigenaren tot herstel van de kelders moest komen. Volgens de Vereniging Keldergewelf is hier geen sprake van. ,,Er ligt een onoverbrugbare gracht tussen het wervengebied en het stadskantoor.’’

Tot 1 juli 2024

De subsidieregeling voor de keldereigenaren geldt tot 1 juli 2024. Daarna komt er volgens wethouder Streefland een definitieve subsidieregeling. Kelders met ernstige lekkage of ernstige gebreken in de constructie en werfkelders waar de gemeente gelijktijdig de slechte wal- en kluismuren herstelt, bijvoorbeeld aan de Kromme Nieuwegracht en Drift, worden als eerste aangepakt.

Lees het volledige Nieuwsbericht gepubliceerd door:

Categorieën
Nieuwsberichten

RTV Utrecht: Gemeente maakt 4 miljoen euro vrij voor herstel Utrechtse werfkelders

Er komt per direct een subsidieregeling om de werfkelders in Utrecht te herstellen. Herstel is dringend nodig om instorting te voorkomen, maar eigenaren en de gemeente konden het eerst niet eens worden over de verdeling van de kosten. Nu dus wel. Eigenaren kunnen de subsidie vanaf vandaag aanvragen bij de gemeente.

Het gaat in eerste instantie om een tijdelijke subsidie voor twee jaar. Samen met keldereigenaren moeten er in die periode zeventig kelders worden opgeknapt. Daarbij wordt prioriteit gegeven aan kelders met ernstige lekkages en ernstige gebreken in de constructie, en kelders waar de gemeente ook meteen de slechte wal- en kluismuren kan herstellen. Daarvoor heeft de gemeente 4 miljoen euro vrijgemaakt.”Het is nodig om de kelders in het wervengebied veilig te houden en dit bijzondere erfgoed voor toekomstige generaties te behouden”, legt wethouder Rachel Streefland de reden uit voor deze tijdelijke regeling.

Kostenverdeling

Hoe de kosten voor het herstel verdeeld worden, verschilt per geval. De gemeente betaalt in ieder geval alle kosten voor het maken van een herstelplan en de bijbehorende onderzoeken en inspecties. Tot 50.000 euro worden de kosten voor onderhoud, herstel en het waterdicht maken van de kelders gelijk verdeeld tussen beide partijen.

Daarna wordt gekeken aan wie de schade is toe te schrijven: de gemeente of de eigenaar. Als dat niet zonder uitgebreid technisch onderzoek vast te stellen is, dan betaalt de gemeente 90 procent en de eigenaar de rest. Daaraan zit wel een maximum van 250.000 euro.

Definitieve regeling

De voorlopige subsidieregeling is de voorloper op de definitieve financiële regeling die op 1 juli 2024 in moet gaan. Dit omdat de gemeente momenteel nog een onderzoek laat uitvoeren naar hoe de kosten het beste verdeeld kunnen worden. Deze tijdelijke regeling moet er voor zorgen dat er ook de komende twee jaar al kelders hersteld kunnen worden.Eigenaren willen volgens de gemeente namelijk zekerheid voordat ze aan het opknappen van hun kelders beginnen, niet pas achteraf. “De tussenliggende tijd benutten we om – terwijl we de keldereigenaren helpen hun kelders te herstellen – te leren over schadeoorzaken, herstel, kosten en kostenverdeling en onze samenwerking bij het behoud van ons erfgoed”, zegt Streefland.

Betrekken van eigenaren

In juli kwam de gemeente ook al met een tijdelijke financiële regeling op de proppen. Daarop kwam toen veel kritiek van de werfkeldereigenaren. “Het is teleurstellend dat over een passend aanbod niet vooraf overleg is gepleegd met de betrokkenen”, schreven zij toen in een brief aan de gemeente.

De gemeente laat weten dat het de eigenaren deze keer wel betrokken heeft bij de regeling. “Deze regeling is gemaakt met inbreng van keldereigenaren. In één-op-één gesprekken, burenoverleg, mail- en briefwisselingen zijn vragen en reacties opgehaald en in de regeling verwerkt”, vertelt Streefland over hoe de regeling tot stand kwam.

Lees het volledige Nieuwsbericht gepubliceerd door:

Categorieën
Nieuwsberichten

AD: Vijf jaar praten, maar nog geen werfkelder hersteld aan Kromme Nieuwegracht: ‘We zijn terug bij af’

Wie draait er op voor de kosten van het herstel van de werfkelders in de historische binnenstad van Utrecht? Bewoners van de Kromme Nieuwegracht en de gemeente zijn er na bijna vijf jaar praten nog altijd niet uit. 

Meebetalen

Het herstel van een kelder van de Kromme Nieuwegracht wordt door gemeente Utrecht geschat op 50.000 euro. Volgens Van der Krogt, die optreedt als woordvoerder van buurtcomité Rak 22, probeert de gemeente de eigenaren ervan te overtuigen dat ze voor de helft moeten meebetalen aan het opknappen van de kelders. De bewoners van de Kromme Nieuwegracht vinden dat onterecht, omdat de schade aan de kelders zou zijn ontstaan door slecht onderhoud door de gemeente en het toestaan van zwaar verkeer.

De keldereigenaren voelen zich gesterkt door een rapport van een commissie van wijzen. Daarin werd gesteld dat laksheid van de gemeente er debet aan is dat veel werfkelders in hartje Utrecht zijn verzakt, en er lekkages en scheurvormingen zijn ontstaan. Volgens de commissie moest de gemeente ruimhartig zij in het herstellen van de schade, tenzij deze aantoonbaar de schuld van de keldereigenaar is.

Aan het advies van de commissie van wijzen houdt de gemeente zich niet, zegt Van der Krogt. ,,De gemeente probeert zoveel mogelijke oorzaken van schade in de categorie ‘grijs gebied’ onder te brengen, zodat ze daar niet alleen op aanspreekbaar zijn.’’

‘Geen definitief voorstel’

Een woordvoerder van de gemeente laat in een reactie weten dat er ‘verkennende gesprekken’ met de keldereigenaren aan de Kromme Nieuwegracht worden gevoerd over de aanpak van het herstel en over de kostenverdeling. ,,Er ligt nog geen definitief voorstel of besluit van de gemeente over de kostenverdeling.’’

Volgens de woordvoerder wordt ‘verkend’ of de eigenaren 50 procent van de kosten voor regulier onderhoud voor rekening kunnen nemen. Het gaat hierbij om onderhoud ‘dat toch eens in de ongeveer dertig jaar moet worden gedaan voor het behoud van erfgoed en voor het gebruik van de kelders’.

In de gesprekken gaat de gemeente Utrecht ervan uit dat zij 100 procent van de schade betaalt die veroorzaakt is door de gemeente, zegt de woordvoerder. In de gevallen waarbij de oorzaak of veroorzaker onduidelijk is, neemt de gemeente het overgrote deel van de kosten voor rekening. ,,Eigenaren betalen de schade die door hen zelf is veroorzaakt.’’

Kortste eind

De bewoners van de Kromme Nieuwegracht trekken uiteindelijk aan het kortste eind, vreest Van der Krogt. ,,Er is een groot team van professionals samengesteld dat namens de gemeente er voor moet zorgen dat de eigenaren zoveel mogelijk bijdragen aan het herstel van de kelders, zo is inmiddels onze indruk. Daar kunnen wij als eigenaren niet tegenop.’’

Aan het herstel van de honderden werfkelders en kilometers kluis- en walmuren in de binnenstad wordt sinds 2013 gewerkt. Het project kende veel tegenslagen en lag lange tijd stil omdat meerdere kademuren dreigden te verzakken. Het werk aan de kluis- en walmuren is inmiddels grotendeels klaar.Met het waterdicht maken en herstellen van schade aan negenhonderd werf- en straatkelders moet nog worden begonnen.

Lees het volledige Nieuwsbericht gepubliceerd door:

Categorieën
Nieuwsberichten

TTM: Aslastbeperking bemoeilijkt bevoorrading in centrum Utrecht

TLN, Evofenedex, VNO-NCW-midden en Centrummanagement Utrecht zijn ontevreden over de voorgestelde aanpassingen van het ontheffingenbeleid van de gemeente Utrecht. Door aanpassing van het beleid komt winkelbevoorrading in gedrang en wordt er geen rekening gehouden met ontwikkelingen op het gebied van efficiëntie en duurzaamheid.

Op 17 maart 2022 heeft de gemeente Utrecht een voorstel voor aangepaste regels gepubliceerd voor ontheffing op verkeersmaatregelen. Deze aanpassing gaat ook over ontheffing voor zwaar verkeer in het wervengebied in het centrum van de stad. Er wordt door de gemeente een uitbreiding van het gebied met aslastbeperking voorgesteld. In het nieuwe plan behoren ook de toegangswegen voor het wervengebied tot deze zone. Het doel van de aanpassingen is het beschermen van de werfkelders.

De ondernemersverenigingen die samenwerken onder de titel CABU (commissie van advies inzake bevoorradingsaangelegenheden in Utrecht), vinden het beleid van de gemeente te rigoureus. De aslastbeperking wordt gesteld op basis van de norm van de zwakste kelder en de partijen vrezen een glijdende schaal waarbij op een gegeven moment steeds meer beperkingen op goederenvervoer komen te liggen waardoor het bevoorraden van de winkels steeds moeilijker wordt. De CABU ziet daarnaast in het nieuwe ontheffingenbeleid – geen ontheffing tenzij – dat 26 weken in beslag neemt een ontmoedigingsbeleid.

De samenwerkende organisaties maken in een advies aan de gemeente Utrecht bezwaar tegen het ontheffingenbeleid. Uiteraard onderstreept de CABU het belang van het onderhouden van het historisch erfgoed in het centrum, maar maatwerk en bevoorrading moeten wel in de plannen worden meegenomen. De samenwerkende organisaties vragen zich af op welke manier de aslastbeperking tot stand is gekomen en of er rekening is gehouden met efficiëntie en duurzaamheidsontwikkelingen (elektrificatie) in het bevoorradingsverkeer. Het mag niet zo zijn dat innovatieve ontwikkelingen die ook bij ondernemers hoog in het vaandel staan door ontheffingenbeleid wordt tegengewerkt.

Het advies ligt ondertussen bij het college en TLN wacht de reactie af.

Categorieën
Nieuwsberichten

Binnenstadskrant: Vooral werfkelders Oudegracht in slechte staat

De Binnenstad telt 31 werfkelders met ernstige lekkage of gebreken. De situatie is (nog) niet onveilig, maar de kelders moeten wel uiterlijk binnen vier jaar worden aangepakt. Het merendeel van deze kelders met een zogeheten ‘eerste urgentie’ bevindt zich op het zuidelijk deel van de Oudegracht, namelijk veertien stuks. De gemeente is in gesprek met de eigenaren over samenwerking bij herstel. Dat staat in het Uitvoeringsprogramma Wervengebied, het plan voor de aanpak van dit erfgoed in de periode 2022-2025.

Daarnaast zijn er 34 kelders met minder ernstige en minder omvangrijke gebreken of lekkages. Deze ‘tweede urgentie’-kelders zijn vooral op de Nieuwegracht te vinden. Programmamanager Eelko van den Boogaard heeft zich voorgenomen uiterlijk volgend voorjaar met de eigenaren te spreken over herstel.

De cijfers komen uit inspecties van zo’n 200 kelders waarvan bekend was dat ze een verhoogd risico hebben. Eigenaren hebben na een oproep in een wijkbericht ook nog eens 100 meldingen gedaan over renovatienoodzaak. In zestien gevallen staat nog niet vast wat de problemen zijn. De eigenaren hebben nog niet gereageerd op een vraag van de gemeente hiernaar.

Het streven van de gemeente is om steeds een vierjarenplan te maken voor de uitvoering van het herstel van de schade aan het erfgoed en het voorkomen van onveilige toestanden. Jaarlijks stelt ze deze planning bij.

Klaar in 2052
Het duurt 30 jaar voordat een aannemer het hele wervengebied onder handen heeft kunnen nemen. De ambitie is jaarlijks 100 meter wal- en kluismuur te doen en samen met eigenaren 35 kelders per jaar te repareren.

De aanpak wisselt van lichte reparatie tot herstel van de totale constructie. De eerste jaren ligt de focus vooral op de kelders met bouwkundige gebreken en met ernstige lekkages. Als het kan, worden naastgelegen kelders dan ook aangepakt. Dat spaart kosten en beperkt de overlast. Het gaat dan om drie tot vijf kelders tegelijk, waarvoor ongeveer 50 meter straat of gracht komt open te liggen.

Om ellende in de toekomst te voorkomen, neemt Utrecht maatregelen tegen schade door  varen, boomwortels en door kabels en leidingen. Om zwaar verkeer te weren, komt er camerabewaking met nummerbordherkenning. Totdat het Openbaar Ministerie daarvoor toestemming geeft, is er per dag 10 uur handhaving op pad, de hele week door.

Voor de rood-witte paaltjes op de grachten – die nu de doorrijbreedte versmallen tot 2.25 meter – komt te zijner tijd iets anders. Iets definitiefs. Voorwaarde is wel dat de nood- en hulpdiensten erdoor kunnen en dat de obstakels qua aanzien passen in het wervengebied.

Kosten eerlijk delen
In het verleden konden de gemeente en de eigenaren elkaar vaak niet vinden. Dat ging om de oorzaak van de schade en de bedragen voor herstel. Utrecht, dat van een commissie van wijzen het verwijt kreeg niet aan zorgplicht te doen, wil komen tot een eerlijke verdeling van de kosten. Wervenmeester Gerrit Heenck heeft daarbij een centrale rol.

Nader onderzoek van de kelders moet aantonen of er sprake is van een bewijsvermoeden (de schade is veroorzaakt door (niet) optreden van de gemeente tenzij deze het tegendeel kan aantonen) of dat een schade-expert bestand moet opmaken.

Het budget voor de periode 2021-2023 is 48,3 miljoen. Daarvan is voor dit en volgend jaar nog 38,3 miljoen over. Naar verwachting is dat genoeg. Voor de jaren 2024 en 2025 – als de allerslechtste kelder zijn behandeld – schat Van den Boogaard dat de kosten jaarlijks zo’n 15 miljoen zullen bedragen. Het totale bedrag voor 30 jaar herstel wervengebied loopt op tot een half miljard (!).

Lees het volledige Nieuwsbericht gepubliceerd door:

Categorieën
Nieuwsberichten

DUIC: Zeven bomen aan de Oudegracht in Utrecht worden gekapt

De gemeente Utrecht gaat zeven bomen langs de oostkant van de Oudegracht laten kappen. De bomen, die tussen de Jansbrug en Viebrug staan, vormen een te groot risico voor onveilige situaties en beschadigen mogelijk het erfgoed.

In het najaar start de gemeente Utrecht met het herstel van de walmuur op dit deel van de Oudegracht. Op deze smalle werf staan negen bomen. Twee van deze bomen staan stabiel, maar van zeven bomen zijn de wortels zo vergroeid met de oude walmuur, dat het risico te groot is dat ze bij het vervangen van de muur instabiel worden en tijdens of na het werk omvallen.

De gemeente schrijft dat ze vind dat bomen bij de Utrechtse werven horen. “Zij dragen bij aan een groene binnenstad, slaan regenwater op in natte perioden en zorgen voor verkoeling in periode van hitte. We willen deze bomen daarom zoveel mogelijk te behouden bij de werkzaamheden die nodig zijn aan de walmuren. Toch lukt dit helaas niet altijd.”

Het is overigens niet de eerste keer dat deze bomen op de kaplijst staan. Dit was ook in 2017 al het geval. Omdat de werkzaamheden aan de wal- en kluismuren in Utrecht vertraagd zijn moet de vergunning nu opnieuw aangevraagd worden.

Nieuwe bomen

Na de werkzaamheden worden zeven nieuwe bomen geplaatst, maar niet allemaal op dit gedeelte van de Oudegracht. “We kijken bij het herplanten waar een boom goede omstandigheden heeft om te groeien. We willen bomen genoeg ruimte geven om mooi en gezond te kunnen groeien, zonder dat ze het erfgoed beschadigen. Omdat er op dit deel van de werf weinig ruimte is, zijn we van plan om hier vier bomen terug te planten. Drie bomen planten we verderop in het wervengebied terug, aan de overkant van de Oudegracht (Eén tussen de Jansbrug en Bakkerbrug en twee tussen de Gaardbrug en Weesbrug).”

Lees het volledige Nieuwsbericht gepubliceerd door:

Categorieën
Nieuwsberichten

DUIC: Utrecht probeert subsidies te krijgen voor het herstel van het wervengebied

Om het herstel van het historische wervengebied in het centrum van Utrecht te betalen, gaat de gemeente aankloppen bij onder meer de Europese Unie, het Rijk en de provincie. Ook wordt gekeken of het project gekoppeld kan worden aan bijvoorbeeld duurzaamheid, om op die manier in aanmerking te komen voor subsidie.

De kosten voor het herstel van het wervengebied worden geschat op zo’n 15 miljoen euro per jaar. Per twaalf maanden wil de gemeente 100 meter muur en 35 kelders herstellen. De volgorde wordt onder meer gebaseerd op urgentie en afspraken met keldereigenaren. Als het project volgens planning verloopt is over 30 jaar het hele gebied hersteld.

De gemeente houdt rekening met overschrijding van de kosten. “Het herstel en beheer van het wervengebied blijft onvoorspelbaar; de bijna 900 jaar oude werven zullen ons blijven verrassen. Gezien de complexiteit, de omvang en de doorlooptijd is het een zekerheid dat het herstel en beheer anders zullen lopen dan op dit moment bekend is”, is te lezen in een brief aan de raad.

Subsidie

De kosten voor het hele project zou uitkomen op ongeveer een half miljard euro. De gemeente onderzoekt momenteel of een deel hiervan betaald kan worden via subsidies. Zo heeft Utrecht het initiatief genomen om samen met 15 andere steden die ook kades in het centrum hebben te gaan lobbyen. Dit wordt onder meer gedaan bij de Europese Unie, Den Haag en de provincie.

Tot slot wordt ook gekeken of het project gekoppeld kan worden aan thema’s als duurzaamheid, klimaatadaptatie en energietransitie om op die manier in aanmerking te komen voor een subsidie.

Lees het volledige Nieuwsbericht gepubliceerd door:

Categorieën
Nieuwsberichten

DUIC: Dit zijn de struikelblokken en oplossingen bij de restauratie van het Utrechtse wervengebied

Ook tijdens deze rondleiding door het Utrechtse wervengebied werd door medewerkers van de gemeente benadrukt dat het herstel complex is en dat veel zaken niet te agenderen zijn. Desalniettemin is er de afgelopen tijd veel veranderd in de werkwijze. Zo zijn onder meer op verschillende plekken sensoren geplaatst waardoor veel eerder afwijkingen boven water komen en daar dus ook sneller op geanticipeerd kan worden. Wervenmeester Gerrit Heenck en programmamanager wervengebied Eelkco van den Boogaard lieten vorige week woensdag een aantal plekken in het historische centrum van de stad zien, die noemenswaardig zijn voor het gehele project en de tussentijdse innovatie.

De rondleiding, waar naast de medewerkers van de gemeente ook een handjevol journalisten bij aanwezig was, begon op de Choorstraat. Bovengronds was daar niets opmerkelijks te zien, maar onder de klinkers en de verschillende panden ligt volgens Van den Boogaard een labyrint aan kelders. “Het gaat in totaal om zo’n dertig kelders. Deze liggen niet netjes naast elkaar, maar kriskras door elkaar. Sommige liggen dwars, andere weer recht en weer andere zijn in de loop der tijd opgesplitst door een muurtje. Dit laat duidelijk een van de problemen zien waar ze tijdens de werkzaamheden tegenaan lopen. Want van wie zijn deze kelders? Is dat de gemeente of zijn dat de eigenaren van de panden?”

En dit probleem speelt op veel meer plekken. In 1948 verkeerde het hele wervengebied namelijk in zeer slechte staat en veel bouwwerken stonden destijds op instorten. De gemeente is toen eigenaar geworden van alle muren, omdat dit de restauratie makkelijker zou maken. Het voordeel daarvan was dat er veel is opgeknapt, maar het nadeel is dat er tot op de dag van vandaag verwarrende eigendomsverhoudingen zijn.

Waterspuwers

Even verderop, langs de Oudegracht ter hoogte van de Lichte Gaard, zijn twee mannen bezig om de middeleeuwse waterspuwers schoon te maken. Dit systeem moet ervoor zorgen dat het regenwater, dat door de klinkers sijpelt, niet de onderliggende werfkelders in loopt, maar naar buiten wordt begeleid. Een van de mannen laat een spuwer zien waar in de loop der tijd veel aanslag van onder meer roest, zand en vegetatie aan vast is komen zitten. Met een krabbertje haalt hij dit vervolgens makkelijk weg. De volgende spuwer is ogenschijnlijk schoon, maar dit betekent in veel gevallen juist dat er iets verderop in de pijp een verstopping zit. Met een slang, waarmee hij water onder grote druk de leiding inspuit, komt alles weer los.

Volgens Heenck zijn er in het historische wervengebied in Utrecht ongeveer 1.100 van dit soort spuwers. “In 2014 hebben we ze allemaal voor het laatst gereinigd en het idee was destijds om dit iedere tien jaar te doen. In de tussentijd hebben we veel meldingen gekregen van keldereigenaren over verstoppingen en wateroverlast. Daarom hebben we besloten om de spuwers eerder dan gepland weer schoon te maken. We gaan dit vervolgens evalueren en bepalen wanneer we de volgende schoonmaakronde moeten organiseren.”

Proactief

Heenck zegt dat dit een goed voorbeeld is van hoe de gemeente in de hele aanpak van het wervengebied te werk gaat. “In plaats van een reactief beleid hanteren we een proactief beleid. Dit doen we dus niet alleen bij de waterspuwers, maar bij elk onderdeel van het project.”

Het deel van de Oudegracht waar woensdagochtend de spuwers werden schoongemaakt, is eerder al opgeknapt. Zo zijn onder andere de kademuren vernieuwd, maar een plekje is bewust overgeslagen. Langs een grote plataan die op de werf staat is de muur namelijk niet opgeknapt. Van den Boogaard: “Als we dat wel hadden gedaan was de boom omgevallen. We hebben ervoor gekozen om een versteviging langs de muur aan te brengen en als de plataan op een gegeven moment, vanwege bijvoorbeeld ouderdom, toch het veld moet ruimen, knappen we ook dit deel van de muur op. Deze manier is misschien wel iets duurder, maar het geeft wel aan dat we veel waarde hechten aan deze oude bomen.”

Beleggers

Terwijl het groepje verder liep langs de Oudegracht, nodigde kunstenaar en bewoner van een werfkelder Kees Wennekendonk ons uit in zijn woning. Hij uitte zijn zorgen over de vele panden, en daarmee ook de vele werfkelders, die in handen zijn van beleggers. “Het is zo dat de eigenaar een deel van het bedrag van de renovatie zelf moet betalen, de rest betaalt de gemeente. Deze beleggers zien alles als een dossier en zij zijn alleen maar bezig met winst maken. Ik vermoed en vrees dat zij niet zomaar een groot bedrag willen betalen voor de restauratie, ik merk dat ook aan de eigenaar van mijn kelder. We moeten een truc verzinnen om ook deze eigenaren over de streep te trekken.”

En die truc is er ook wel volgens Van den Boogaard. “Zolang er geen onveilige situaties ontstaan en het erfgoed niet wordt aangetast kunnen eigenaren niet gedwongen worden, maar we doen wel een beroep op deze mensen.” Zodra het bijvoorbeeld wel onveilig wordt ontstaat er een andere situatie, waarin eigenaren wel gedwongen kunnen worden om voor de renovatie te betalen. Ondanks dit gegeven kan het voor het project wel belemmeringen veroorzaken wanneer een eigenaar weigert mee te werken. De gemeente wil namelijk minimaal dertig kelders per jaar aanpakken en het liefst wordt dat in blokken gedaan, zodat bijvoorbeeld het verkeer zo min mogelijk hinder van het werk ondervindt.

Ponton

De rondleiding eindigde aan de Oudegracht vlakbij de Bakkerbrug. Op deze plek is goed te zien dat ook de aannemer de manier van werken op het wervengebied moet aanpassen. Van de Boogaard: “Ze hebben speciaal voor deze locatie een ponton ontwikkeld dat op maat is gemaakt, onder de bruggen door kan varen en niet kapseist zodra de kraan zwaar materieel optilt. Daar komt nog bij dat het ponton binnenkort een elektrische aandrijving krijgt.”

Ongeveer een jaar geleden werd bekend dat de renovatie van het gehele wervengebied tussen de 450 en 550 miljoen euro zou gaan kosten. In de jaren daarvoor was er al zo’n 50 miljoen euro uitgegeven aan het erfgoed, maar na kritiek op de werkwijze van de gemeente werd het project uitgebreid. Er werd besloten om het project veel groter te maken. Niet alleen de wal- en kluismuren zouden worden aangepakt, ook de aangrenzende werfkelders en andere bouwwerken. Alles om ervoor te zorgen dat het erfgoed behouden blijft.

Lees het volledige Nieuwsbericht gepubliceerd door: